Verhaal van mevrouw Hijnekamp

Verhaal van mevrouw Hijnekamp

‘Ze vonden dat ik het verdiend had’

Een persoonlijke kaart zorgde in juni voor een lach en een traan bij mevrouw Hijnekamp (75). Haar man woont in De Meent.

Het team van de afdeling Lindelaan in deze locatie wenste haar een heel fijn weekend aan zee. Ondertussen zouden ze goed op haar man passen. ‘Ik vond dat zo’n mooi gebaar, ik was er echt door ontroerd. Na jaren van mantelzorg kon ik er eindelijk weer eens even tussenuit.’

Sinds februari woont de echtgenoot van mevrouw Hijnekamp uit Veenendaal in De Meent. Hij lijdt aan dementie – al tien jaar lang – maar na een herseninfarct en daarna een val, ging het thuis echt niet meer. ‘Ik heb hem altijd met alle liefde verzorgd. Het werd wel steeds zwaarder, maar ik kon het wel. Nu heeft hij hier een mooi plekje en zie ik dat hij het goed heeft.’

‘Hij heeft een mooi plekje en ik zie dat hij het goed heeft’

Bewondering
Met verzorgende psychogeriatrie Bettina Bakker drinkt ze een kop koffie. Mevrouw Hijnekamp kent alle verzorgenden inmiddels goed, want elke middag komt ze ‘haar lieve Hein’ opzoeken. Dan maken ze een wandeling, kletsen wat of eten een ijsje. ‘U zegt dat u bewondering voor ons heeft, maar dat hebben wij voor u’, zegt Bettina. ‘Wij vinden het knap dat u uw man zo lang alleen verzorgd heeft. Daarom had u het ook zo verdiend om even lekker weg te gaan.’

Even eruit
Precies dat vond mevrouw Hijnekamp zo moeilijk. Ze had er heel veel zin in, maar het voelde vreemd om haar man een paar dagen niet te bezoeken. Al die jaren was ze niet van zijn zijde geweken. ‘Ze hebben me op het hart gedrukt dat ik gerust even weg kon en dat ik juist nu weer tijd kan nemen om leuke dingen te doen. Een paar dagen ervoor zat ik met mijn man in de tuin en kreeg ik deze kaart. “Geniet van uw welverdiende weekend,” staat erop. Ontzettend lief.’ Weer pinkt ze een klein traantje weg, maar dan verschijnt er een grote glimlach. ‘Ja, genoten heb ik zeker! Samen met mijn zus heb ik een nicht en neef in Julianadorp bezocht. De zeelucht was heerlijk, de boten zijn prachtig en het eten was verrukkelijk. We zijn echt in de watten gelegd!’

Bron: magazine Voor elkaar, met Charim, oktober 2017
Tekst en beeld: Ivo Hutten